توضیحات سگ سرابی
توضیحات سگ سرابی بومی مناطق شمال غربی کشور(عشایر ترک) در استان های آذربایجان شرقی و غربی است. این سگ در اصل به منظور حفاظت از گله های گوسفند در مقابل حیوانات وحشی نظیر گرگ و خری که در این مناطق دیده میشود استفاده میشود ولی امروزه در بعضی نقاط به دلیل استعدادی که در جنگیدن و مقابله با حیوانات دیگر دارند در جنگ سگ ها هم استفاده میشوند. ظاهر سگ سرابی به 3 دسته تقسیم میشود:1 سرابی مو کوتاه(رنگ نخودی با پوزه و گوش و دور چشم سیاه) 2 سرابی مو بلند:این سگ دارای رنگ هایی از سفید و کرمی تا خاکستری و قرمز است.دارای مو های بلند و خشنی هستند که در فصل گرما کم پشت میشود 3 سرابی قرمز(این سگ اکنون کمیاب شده و در منطقه کمتر یده میشود ولی در گذشته اکثر سرابی ها از این تیپ بوده اند که دارای پوست نارنجی رنگ و قهوه ای قرمز هستند گردنی کلفت و پوزه ی سیاه دارند. سرابی سیاه هم دارای هیکلی تو پر با پا ها و کمر ضخیمی هست و دارای موی کوتاه و بلند با رنگ سیاه با خال سینه ی سفید هستند. البته این سگ دارای اصالت کاملی نیست و در اجداد این سگ سگی سیاه از خوی بوده است که بر اثر جفت گیری با سگ های سرابی این تیپ بوجود آمده است. همه ی سگ های سرابی از خانواده ی ماستیف ها هستند و بعضی از مشخصات این سگ ها نظیر سر بزرگ و قد و وزن زیاد همین طور پوست کش دار و ضخیم که مانع از دسترسی دندان های جانور مهاجم به اندام های حیاطی و داخلی او میشود. سگ سرابی دارای آرواره ای قوی و دندان هایی محکم هست. خلق و خو این سگ ذاتا برای نبرد و جنگ ساخنه شده به همین دلیل با سگ های دیگر میجنگد ولی به سگ های کوچک و عروسکی آسیبی نمیرساند.سگ سرابی دارای روحیه ی نگهبانی است و از جان و اموال صاحب و خانواده ی صاحبش دفاع میکند. هر چند در حالت عادی خیلی خطرناک نیست ولی در بین آنها سگ هایی بسیار درنده هم دیده میشوند. قد و وزن سگ سرابی جزو سگ های بسیار بزرگ است. این سگ جزو خانواده ی ماستیف ها است و این سگ ها اندازه ی ثابتی ندارند و ممکن است حتی به قد بالای 95 سانت و وزن بالای 130 کیلو گرم هم برسند ولی در حالت عادی: وزن در نر ها:60 تا 90 کیلوگرم و ماده ها 45 کیلو گرم تا 65 کیلو گرم قد در نر ها:70 تا 90 سانتی متر و ماده ها 65 تا 80 سانتی متر. مشکلات سلامتی از مشکلات شایع در این سگ نازایی در ماده ها و مشکل در زایمان به دلیل بزرگ بودن سر جنین است. همین طور بدلیل جفت گیری های نا مناسب و خانوادگی در نسل این نژاد مشکلات فلج پا ها و بی قوارگی مفاصل ایجاد شده. بدلیل اندازه ی بزرگ و صدای پارس بلند برای نگهداری در آپارتمان مناسب نیستند.این سگ ها در اصل سگ گله هستند پس به فعالیت کافی روزانه احتیاج دارند وگر نه باعث چاقی میشود.

|+| نوشته شده توسط مهدیار در 91/05/12  |
 ژرمن شپرد یکی از نژادهای سگ است.
ژرمن شپرد یکی از نژادهای اصیل آلمانی است که برای اولین بار در سال ۱۸۹۹ ثبت گردید. سگی باهوش، شجاع و مناسب برای کارهای مختلف از جمله گله داری، نگهبانی، همراه خانواده، و جستجو و نجات است. قد تا شانه در نرها تا ۶۶ سانتی متر و در ماده‌ها تا ۶۱ سانتی متر است. طول عمر از ۱۰ تا ۱۲ سال است.

|+| نوشته شده توسط مهدیار در 91/05/07  |
 معرفی سگ خانگی

معرفی نژادهای سگ ( سگ های خانگی )


سگ ها در چند گروه خانگی ، شکاری ، عروسکی ،تریرها و نگهبان قرار می گیرند کهع در این مقاله به معرفی سگ های خانگی می پردازیم و در مقالات بعدی دیگر گروه ها مورد بررسی قرار می گیرد.

بولداگ :Bulldog 

معروف به سگ جنگجو است. وي سگ خشن، بيرحم و خونخواري بوده و ترس برايش كاملا بي‌معني است. بهمين خاطر در تربيتش بايد كاملا مواظب بود. با اين حال، آنها اطفال را تا حد پرستش دوست دارند. اين نژاد داراي جمجمه بزرگي است كه در عمل زايمان ايجاد اختلال مي‌كند و بهمين دليل اكثر سگهاي ماده، نابارور هستند اين امر باعث افزايش قيمت اين نژاد گشته است. موهاي حيوان كوتاه بوده و پاهاي جلويي آن پهن و كوتاه است، اين ويژگي براي حفظ تعادل حيوان سودمند مي‌باشد. پوست بولداگ شل بوده و مخصوصآ در ناحيه پستان و سر داراي چينهاي بسياري است. اگر قصد داريد بولداگ را بعنوان سگ خانگي و مونس خود انتخاب كنيد، بايد اين نكته را در نظر داشته باشيد كه آنها هنگام خواب خرخر بلندي دارند و بهمين دليل نمي‌توانند در اتاق خواب شما جايي براي خود داشته باشند . 

http://en.wikipedia.org/wiki/Bulldog

پودل :Poodle

منشاء اين نژاد كشور فرانسه مي‌باشد. اسم سگ از واژه آلماني Pudel به معني شناور در آب گرفته شده است. اين نژاد بعنوان سگ ملي فرانسه مطرح مي‌باشد. در زبان فرانسه‌اي به آن caniche  گفته مي‌شود . Poodle طرفداران زيادي در كشورهاي مختلف دارد. سگهاي اين گروه داراي پوزه بلندي مي‌باشند . آنها قادرند شكار خود را از آب گر فته و با خود به خشكي بياورند. در واقع اجداد اين سگ شناگران بسيار ماهري بودند. پودل در اصل براي شكار اردك بكار مي‌رفت و بتدريج به يك سگ خانگي و همدم تبديل شده است. جالب است بدانيد اين حيوان فوق‌العاده باهوش و بامحبت بوده و بيشتر از هر سگ ديگري استعداد يادگيري كلمات را دارد . 

http://en.wikipedia.org/wiki/Poodle

دالماسين : Dalmatian

اين سگ متعلق به ناحيه دالماشيا Dalmatian واقع در قسمت غربي يوگسلاوي سابق است. اين نژاد بسيار قديمي بوده و داراي فعاليتهاي بسيار متنوعي است. حضور در جنگ، انجام عمل حفاظت و نگهباني در مرزهاي دالماشيا و كرواسي، كشيدن بار، هدايت گله و شكار موش، جز فعاليتهايي است كه وي آنها را تجربه كرده است. اين حيوان حافظه بسيار خوبي دارد و  امكان ندارد تعليمي را كه ياد گرفته، فراموش كند و بهمين خاطر در سيرك‌ها براي انجام حركات نمايشي بكار مي‌رود. سگهاي دالماسين 47 تا 57 سانتيمتر قد دارند. زمينه بدن آنها معمولا سفيد بوده و داراي لكه‌هاي سياه يا جگري رنگ است. دالماسين سگي بسيار تميز مي‌باشد و از كثيف كردن خود امتناع مي‌ورزد. وي علاقه خاصي به آب و شامپو دارد لذا اگر دنبال يك سگ تميز و پاكيزه مي‌گرديد توصيه مي‌كنيم دالماسين را بعنوان همدم خود انتخاب كنيد . 

http://en.wikipedia.org/wiki/Dalmatian_(dog)

چوچو :chow chow

منشأ اين نژاد از كشور چين مي‌باشد . چيني‌ها اين سگ را براي نگهباني، كشيدن گاري و فروش پوستش نه مي‌داشتند. قيافه ظاهري چوچو شبيه شير مي‌باشد، وي داراي موهاي قرمز رنگ و پرپشتي است و مهمترين ويژگي آن زبان آبي رنگش است. چوچو نسبت به صاحب خود بسيار وفادار بوده و دوستي‌اش تا آخر عمر دوام دارد. اين نژاد عادت به پارس كردن ندارد و اينكار را خيلي به ندرت انجام مي‌دهد. اين حيوان خانگي در اصل براي افرادي كه تحرك كمي دارند مناسب است . منتهي موهاي حيوان مخصوصآ در فصل گرم به شانه زدن مداوم نياز دارد . 

http://en.wikipedia.org/wiki/Chow_Chow

اشپيتس Spitz

يك سگ بسيار بازيگوش، شلوغ، سرحال، سرزنده، بسيار مهربان و بامحبت بوده و مهمترين ويژگي‌اش دم حلقه‌اي شكلي است كه روي پشت حيوان قرار دارد. اين نژاد پوزه تيز و گوشهاي كوتاه و ايستاده‌اي دارد. تنها عيب آن اين است كه بيش از حد پارس مي‌كند لذا اگر قصد داريد اين نژاد را بعنوان حيوان خانگي خود انتخاب كنيد، بايد اين نكته را در نظر بگيريد كه آنها ممكن است مزاحم همسايگان شما شوند ولي صرف نظر از پارس كردن، سگهاي اين نژاد مي‌توانند در قالب يك محافظ خوب براي حريم منزل، سگ خانگي ايده‌آلي باشند. چرا كه از منزل با اشتياق خاصي مراقبت مي‌كنند. اشپيتس با اينكه خيلي پرتحرك است، نياز چنداني به حركت و گردش ندارد.
http://en.wikipedia.org/wiki/Spitz

گروه علمی دکتر صدقانی
|+| نوشته شده توسط مهدیار در 91/04/10  |
 تغزیه سگ
بهترین روش برای ارزیابی این که غذایی که به سگ خود داده‌اید مناسب وی بوده یا نه، توجه به 2 مورد زیر است:

1. رفتارها و فعالیت‌های خود سگ: که در صورت مناسب بودن غذایش آن را سرحال و شاداب مشاهده خواهید کرد و برعکس.

2. توجه به وضعیت مدفوع: هر چه مدفوع سگ تیره بوده و حجم کمتری داشته باشد نشان دهندۀ این است که دستگاه گوارش حیوان آن را به خوبی هضم کرده ولی اگر مدفوع حیوان آبکی، کف‌آلود، کمرنگ و یا مشابه غذای خورده شده‌اش باشد، باید بدانید حیوان برای هضم غذایی که انتخاب کرده‌اید، مشکل دارد.

در ضمن اگر رنگ مدفوع سیاه باشد بایستی قدری از میزان گوشت مصرفی را از جیرۀ غذایی حیوان کم کرد. مناسب‌ترین وضعیت مدفوع که نشان از یک جیرۀ خوب دارد، مدفوع لوله‌ای و قدری نرم می‌باشد.

ظرف غذاخوری حیوان را همیشه تمیز و پاکیزه نگه دارید و همواره 25 دقیقه بعد، غذا را از جلوی حیوان بردارید، تا وی یاد بگیرد که غذایش را باید در زمان معینی بخورد. گرم کردن مکرر غذای سگ توصیه نمی‌شود چون این کار باعث می‌شود که غذای او به سرعت ترش و فاسد گشته و در نتیجه باعث ناراحتی دستگاه گوارش (معده) گردد. غذای حیوان را باید به صورت نه چندان گرم در اختیار وی قرار دهید. غذاهایی که از یخچال خارج گشته و سرد هستند را نباید بلافاصله به وی بدهید چون این کار باعث می‌شود که دستگاه گوارش حیوان مقداری از حرارت بدن را برای گرم کردن آن مصرف کند که این عمل باهضم غذایش منافات دارد.

گوشت:
گوشت اکثر حیوانات غلفخوار از قبیل گاو و گوسفند به ویژه جگر، کلیه و شیردان بسیار مفید و مغذی است. تغذیه با ماهی تازه، در صورتی که حاوی استخوان‌های تیز و خطرناک نباشد بسیار عالی است. استفاده از گوشت خوک به دلیل این که دارای چربی زیادی است، توصیه نمی‌شود. بره‎‌ها و گوساله‌های داخل رحمی گاوهای کشتاری، بهترین و باصرفه‌ترین غذای گوشتی محسوب می‌شود، منتهی قبلاً باید از عفونی نبودن آن اطمینان حاصل کنید. برای مثال بهتر است بره‌هایی که مادرشان تب داشته، به سگتان ندهید. گوشت را معمولاً به صورت خام (البته در این مورد باید از عدم آلودگی آن بخصوص از لحاظ وجود انگل‌ها و کیست‌های انگلی مطمئن باشید) و یا نیم‌پز در اختیار سگ قرار بدهید.

استخوان:
استخوان و مغز استخوان در تأمین مواد غذایی سگ‌ها ارزش ویژه‌لی دارند. علاوه بر این استخوان برای سلامتی دندان‌ها و لثه‌ها نیز مناسب و مفید است و جویدن آن به دلیل تولید حجم زیادی از بزاق، برای هضم غذا سودمند است. با این حال نکاتی را در مورد تغذیه با آن، باید رعایت کنید.

- قبل از تغذیه با استخوان باید مطمئن باشید که استخوانی که به سگ می‌دهید باعث انسداد و ناراحتی دستگاه گوارش سگ نخواهد شد. برای مثال استخوان‌های ریز به دلیل این که بدون جویده شدن بلعیده می‌شوند، می‌توانند باعث انسداد مری شوند.

- استفاده مکرر و زیاد از استخوان باعث یبوست می‌شود.

غلات:
این قسمت شمال موادی همچون آرد گندم، برنج، جوی دوسر، ارزن و ... است که بایستی به صورت پخته و یا بو داده مصرف شوند. بهتر است که غلات را با پوستشان به مصرف سگ برسانید زیرا در غیر این صورت ویتامین‌هایی که در پوست غلات موجود است از بین خواهد رفت. توجه کنید که آنها را خوب کوبیده و همراه با انواع سبزیجات پخته، مخلوط کرده و برای غذای سگتان مصرف کنید.

سبزیجات:
استفاده از سبزیجات به دلیل داشتن ویتامین‌ها و مواد معدنی در ترکیب جیرۀ غذایی سودمند است. برای مثال اسفناج به دلیل داشتن مواد آهنی قابل توجه در تقویت سیستم خونساز بدن، مفید است.

نمک:
استفادۀ زیاد از نمک در جیرۀ غذایی سگ‌ها توصیه نمی‌شود زیرا برای سلامتی کلیه‌علی سک، به دلیل این که حیوان فاقد غدد ترشح کنندۀ عرق می‌باشد، زیان‌آور است. اصولاً غذاهای نمک‌زده و ادویه‌دار برای سگ مفید نیست.

روغن(چربی‌ها):
استفاده از روغن‌ها مانند روغن‌های مایع به دلیل داشتن مقادیر زیادی اسیدهای چرب ضروری در جیرۀ غذایی سگ‌ها الزامی است. کمبود این اسیدهای چرب باعث بروز اختلالاتی در سیستم عصبی و شنوایی سگ‌ها خواهد شد و برعکس استفاده از آنها باعث شادابی و سلامتی پوست گشته و موجب خوش طعم شدن غذا نیز می‌شود. استفاده از روغن ذرت و یا روغن زیتون به مقدار 2 تا 3 قاشق چاریخوری توصیه می‌شود.

برای تغذیۀ سگ‌های بالغ 2-1 وعدۀ غذایی در روز کفایت می‌کند، ولی در مورد توله‌های جوان باید تعداد وعده‌های بیشتری را در نظر بگیرید. توله‌ها نسبت به سگ‌های بالغ به غذاهای انرژی‌دار، اسیدهای آمینه و اسیدهای چرب ضروری بیشتری نیازمند هستند. بنابراین در بررسی کیفیت و کمیت غذایی آنها، بخصوص بعد از سن 7-5 هفتگی که از شیر گرفته می‌شوند وسواس بیشتری به خرج دهید. استفاده از شیر، تخم‌مرغ و گوشت در این راستا قابل توصیه است ولی هرگز تخم‌مرغ را به صورت خام به حیوان ندهید، زیرا این کار باعث اختلال در جذب ویتامین B1 خواهد شد. در این سنین که توله‌ها رشد سریعی دارند استفادۀ زیاد از غذاهایی با فیبر بالا توصیه نمی‌شود. بعد از این که سگ‌ها به سن بلوغ رسیدند، به تدریج مقدار غذای مصرفی آنها کاهش می‌یابد و به همین دلیل باید تعداد وعده‌های غذایی را به 1 یا 2 بار در روز کاهش دهید. با این حال توجه به شرایط محیطی، جثه، نژاد و میزان فعالیت آنها در این راستا الزامی است. برای مثال جیرۀ یک سگ آپارتمانی با جیرۀ یک سگ کار یا سگی که در هوای سرد بیرون از منزل نگهداری می‌شود، حتماً فرق خواهد کرد.

در مورد سگ‌های آبستن و سگ‌هایی که جفتگیری خواهند داشت، باید قبل از جفتگیری کمیت و کیفیت غذا را افزایش دهید (مثلاً با استفاده از مکمل‌های پروتئینی) و بعد از این مدت باید جیره را به حالت اولیه برگردانید و دوباره از هفته 3 و 4 آبستنی که وزن سگ شروع به زیاد شدن می‌کند، به تدریج مقدار غذا را زیاد کرده و کیفیت آن را نیز بالا ببرید. استفاده از مکمل‌های ویتامین بخصوص ویتامین D و مقادیر کافی کلسیم و فسفر، در طی آبستنی بسیار مفید است. بعد از زایمان و در طی 3 هفتۀ اول بعد از به دنیا آمدن توله، جیرۀ غذایی مادر را به 2 الی 3 برابر مقدار عادی افزایش دهید.

آب:
آب آشامیدنی باید پاکیزه و عاری از مواد آلوده باشد. ظرف آبخوری سگ‌ها را حداقل یک بار در روز شسته و پر از آب کنید. آب بدن این حیوان به طرق مختلف مانند: ادرار، مدفوع و له له زدن دفع می‌شود. بنابراین باید سعی کنید آب تازه همیشه در اختیار حیوان باشد (بخصوص در فصل گرما). ظرف آبخوری سگ‌ها باید ارتفاع مناسبی از سطح زمین داشته باشد، تا موش‌ها نتوانند به آن دست یابند زیرا آنها ناقلین بیماری‌های خطرناکی مانند لپتوسپیروز هستند.
|+| نوشته شده توسط مهدیار در 91/01/24  |
 تعلیم گدایی نکردن غذا

یکی از عادتهای زشت سگها، گدایی کردن و خواهش برای غذا است، که این عادت معمولا به علت رفتار اشتباه صاحبان به وجود می آید.
برای جلوگیری از عادت گدایی غذا در سگها صاحبان باید به روش زیر عمل کنند:
1. زمان مشخصی را برای غذا دادن به سگ انتخاب کنند.
2. ظرف آب و غذای معینی برای غذا خوردن سگ انتخاب کنید.
3. همیشه در یک جای مشخص به سگ غذا دهند.
4. هیچگاه صاحبان و یا افراد منزل در زمان تناول غذا به سگ تکه ای از غذای خود را ندهند.
5. در زمان غذا خوردن سگ را از محیط دور کرده و یا حیوان را به و سیله زنجیر و قلاده مهار کنید.
6. به سگ فرمان بشین داده و با کلمه نه حیوان را از رفتار اشتباهش آگاه سازید.
7. آب پاشی در زمان غذا خوردن کنار خود داشته باشید و با نزدیک شدن سگ به سمت غذا کلمه نه را گفته و به صورت سگ آب بپاشید.
8. تا زمانی که سگ یاد نگرفته است که نباید به خوراکی های روی میز پذیرائی لب بزند هیچ غذایی را در دسترس حیوان قرار ندهید.
9. هیچگاه زمانی که از خرید به منزل باز می گردید و سگ احساس دلتنگی از خود نشان میدهد از بین کیسه های خرید خوراکیی برای شاد کردن سگ به آن ندهید.
10.هیچگاه اجازه ندهید سگ با نگاه های معصومانه و لیسیدن دور تا دور دهان و یا راه انداختن آب از لب و لوچه هایش شما را متقاعد کند که تکه ای غذا به او بدهی

|+| نوشته شده توسط مهدیار در 91/01/17  |
 تعلیم پارس نکردن تنها در خانه

سگها از طریق پارس کردن با شما و دیگران ارتباط برقرار می کنند و نمیشود از سگ بخواهیم که هرگز پارس نکند. در صورتی که سگ شما بی علت به پارس کردن عادت پیدا کرده باشد می توان با آموزش این مشکل را برطرف سازید.
بهترین روش این است زمانی که سگتان با پارس کردن چیزی از شما خواست به آن ندهید بلکه از کلمه نه استفاده کرده و بعد از ساکت شدن مثلا در را برایش باز کنید و یا غذایی در اختیارش قرار دهید.در غیر این صورت سگ به این روش عادت کرده و به صورت مداوم پاریس می کند.
و زمانی که سگ همچنان به پارس کردن ادامه داد با اسپری آب پاش به سگ آب پاشیده و کلمه نه را تکرار می کنید.
اگر سگ شما فقط در زمانی که در منزل تنها است پارس می کند به روش زیر عمل کنید:
ابتدا سگ را در اتاقی قرار داده تمام وسایل سگ از جای خواب گرفته تا اسباب بازی هایش را در اختیارش قرار دهید و وسایلی که برای سگ خطرآفرین است را از اتاق خارج کنید و در را ببندید و پشت در منتظر بمانید زمانی که سگ اولین تک پارس خود را زد در را با شتاب باز کرده نام سگ و کلمه نه را تکرار کرده و با آب پاش به صورت سگ آب می پاشید و در را می بندید و چند بار این عمل را انجام میدهید زمان این آموزش از دو دقیقه شروع می شود و سگ شما باید بیاموزد یک روز کامل در اتاق تنها بماند. در هنگامی که زمان آموزش طولانی می شود بهتر است لباسی که بوی بدن شما را میدهد در پشت در قرار دهید تا سگ گمان کند شما همچنان آنجا ایستاده اید و از پارس کردن خودداری کند

|+| نوشته شده توسط مهدیار در 91/01/17  |
 بیماری هاری
در ایران از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۳ به دنبال شیوع روزافزون هاری درتهران طرح مبارزه با بیماری هاری و از بین بردن سگ های ولگرد به اجرا درآمد. در سال۱۳۶۷تهران عاری از این بیماری شد. در آذرماه ۱۳۷۹ یك نمونه گربه هار در شمال تهرانتشخیص داده شد. از آن زمان تاكنون موارد مثبت دیگری نیز تایید شده است. با توجه بهاین كه این بیماری در سراسر كشور پراكنده است باید اقدامات كنترل و رسیدگی جهتپیشگیری در كلیه استان ها به اجرا گذاشته شود. در كشور ما اولین مركز درمان ضدهاریدر سال ۱۳۰۲ شمسی در انستیتو پاستور ایران افتتاح شد. به تدریج مراكز دیگری دراستان ها و شهرستان های دیگر ایجاد شدند.
متن زیر به ارائه اطلاعاتی در زمینه آشنایی با هاری می پردازد:
هاری از بیماری های مشترك انسان و حیوان است. در این بیماری مرگانسان یا حیوان مبتلا حتمی است. هاری از بیماری های حاد ویروسی است كه سیستم اعصابمركزی را درگیر می كند. عامل بیماری، ویروس هاری است كه نوعی «رابدو ویروس» از جنس «لیزا ویروس» است. حیوانات خونگرم سگ، گربه، روباه، شغال و گرگ، می توانند ناقلبیماری به انسان باشند. این بیماری از دوران بسیار قدیم در تمام دنیا به ویژهخاورمیانه وجود داشته است. به جز چند كشور نظیر ژاپن و انگلستان تاكنون به عنوانیكی از معضلات مهم بهداشتی در اكثر نقاط دنیا باقی مانده است. طبق گزارش سازمانبهداشت جهانی سالانه ده میلیون نفر در دنیا به دنبال گازگرفتگی حیوانات مشكوك بههاری تحت درمان قرار می گیرند و حدود پنجاه هزار نفر به دلیل عدم آگاهی از عواقببیماری هیچ گونه درمانی انجام نداده و در نتیجه تاخیر یا نقص در انجام درمان میمیرند.
• مخزن بیماری
براساس پراكندگی های جغرافیایی حیوانات مختلفی منبع بیماری هاریهستند. در ایران گرگ ها منبع اصلی هاری هستند ولی در اكثریت موارد بیماری به وسیلهسگ، گربه و روباه به انسان منتقل می شود. «تمامی پستانداران به ویروس هاری حساساند. ولی انسان نسبت به برخی از حیوانات مقاومت بیشتری دارد. طبق مطالعه ای درایران فقط ۴۰ درصد افرادی كه به وسیله حیوانات هار گزیده شده بودند مبتلا به بیماریشدند.»
• راه انتقال
راه طبیعی و معمول انتقال بیماری از طریق گاز گرفتن است ولیگزارشاتی در راستای انتقال این بیماری از طریق استنشاق هوای آلوده به ویروس هاری،خراش ناشی از پنجه آلوده به بزاق حیوان هار و یا از طریق پیوند قرنیه وجود دارد بهنحوی كه تاكنون در جهان هشت مورد انتقال بیماری از طریق پیوند قرنیه گزارش شده كهدو مورد آن در سال ۱۳۷۳ در اراك و تهران اتفاق افتاده است. به لحاظ تئوری گفته میشود از طریق بزاق، اشك، ادرار انسان مبتلا و ترشحات تنفسی فرد مبتلا قابل انتقالاست ولی تاكنون از لحاظ علمی مشاهده نشده است.
• تاثیرات فصل، جنس و سن
بیماری هاری در فصول پاییز و زمستان شایع تر بوده و در جنس مذكرو سنین زیر بیست سال بیشتر دیده می شود، از لحاظ علمی این موارد تایید نشده است.
به طور كل افرادی كه ساعات بیشتری خارج از منزل به سر می برندبیشتر در معرض خطر هستند.
• سیر بیماری
بیماری دارای چهار مرحله نهفتگی، مقدماتی، عصبی و اغما است.
۱ - مرحله نهفتگی
متعاقب گاز گرفته شدن توسط حیوان ها، ویروس هاری موجود در بزاقبه سلول های عصبی محل جراحت نفوذ كرده و در امتداد رشته های عصبی منتشر می شود. ودر دوره نهفتگی تا مركز سلسله اعصاب پیشروی و در سلول های مغزی تكثیر می یابد. سپسعلایم بیماری ظاهر می شود. دوره نهفتگی این بیماری در انسان متغیر و معمولاً از یكتا سه ماه است. دوره های نهفتگی كوتاه تر از یك ماه و طولانی تر از سه ماه نیز دیدهشده است.
ویروس هاری چند روز قبل از ظهور علایم بیماری در بزاق حیوانمبتلا وجود دارد از این رو نباید تنها با مشاهده سالم بودن ظاهری حیوان در روزحادثه فرد را از اقدامات مربوط به درمان ضدهاری محروم كرد. بنابراین در مناطقآندمیك هاری حیوان گزنده (سگ و گربه) را در صورت زنده بودن، باید تا ده روز پس ازگزیدگی تحت نظر قرار داد. در صورتی كه حیوان گزنده در پایان ده روز مراقبت، سالم وطبیعی باشد، درمان متوقف می شود.
۲ - مرحله مقدماتی
مرحله مقدماتی حدود دو تا ده روز طول كشیده و فرد دچار حالتهایی نظیر تب، سردرد، خستگی، بی اشتهایی و درد محل گزش می شود.
ترس، تحریك پذیری، عصبانیت، اضطراب، بی خوابی، گلودرد، سرفه،لرز، تهوع و استفراغ، اسهال، نعوظ دردناك آلت تناسلی مردان ممكن است بروز كند.
۳ - مرحله عصبی
در این مرحله با اعمالی نظیر هذیان گویی، توهم، سختی گردن وفعالیت زیاد روبه رو می شویم. و به صورت دوره ای بی قراری، حمله به اطرافیان و گازگرفتن بروز می كند. (كه حدوداً پنج دقیقه طول می كشد.) كه در فاصله بین حملات ضمنبی قراری سالم به نظر می رسند. از طرفی در شمار زیادی از این افراد به دلیل گرفتگیو درد گلو هنگام نوشیدن آب ترس از آب ایجاد می شود به نحوی كه گاهی با شنیدن صدایآب واكنش نشان می دهند.
۴ - مرحله اغما
این مرحله حدوداً ده روز پس از شروع علایم بالینی ظاهر شده و درصورت به كارگیری مراقبت های ویژه امكان طولانی شدن این مدت زمان وجود خواهد داشت.
• پیشگیری قبل از تماس
*واكسیناسیون سالیانه حیوانات اهلی
*قرار دادن طعمه های آغشته به واكسن در مسیر حیوانات وحشیمیزبان ویروس هاری
*خودداری از تماس با حیوانات وحشی گوشت خوار
*واكسیناسیون در افراد در معرض خطر شامل كاركنان آزمایشگاه،دامپزشكان، كلاً افراد در معرض حیوانات
• پیشگیری بعد از تماس
*بلافاصله پس از حادثه، محل گاز گرفتگی به وسیله آب تمیز وصابون به مدت پنج تا ده دقیقه عمیقاً شست وشو داده شود.
*محل گاز گرفتگی با الكل چهل تا هفتاد درصد و یا محلول بتادینضدعفونی شود.
*پس از شست وشوی جراحت باید فوراً به مركز درمان ضدهاری مراجعهشود.
*در مراكز درمان ضدهاری مجدداً باید جراحات شست وشو داده شوند.
*جراحات ناشی از گازگرفتگی حیوانات هار نباید بخیه زده شود. (مگر در موارد عمیق بودن زخم و با تكنیك خاص)
*واكسن ضد هاری در پنج نوبت در روزهای صفر، سه، هفت، چهارده وسی باید تزریق شود.
*سرم ضدهاری، طبق توصیه پزشك و یا مسئول درمان ضد هاری آن مركزباید تزریق شود.
*واكسن، سرم ضد كزاز و یا آنتی بیوتیك در صورت نیاز باید تزریقشود. قابل ذكر است گرچه این بیماری درمان قطعی ندارد اما در صورت بروز بیماری فردباید در اتاقی آرام نگهداری شده و هنگام تماس با وی از دستكش، ماسك و لباس مناسباستفاده شود. چرا كه مراقبت های شدید ممكن است باعث نجات جان بیمار شود. تاكنون درآمریكا سه نفر پس از ابتلا نجات پیدا كرده اند كه در همه این موارد پیشگیری قبل یابعد از تماس انجام شده بود.
بعد از آن زمان تاكنون هیچ گونه درمانی صورت نگرفته و تمامموارد مبتلایان مردند.
 
  

|+| نوشته شده توسط مهدیار در 91/01/17  |
 همه چیز در مورد سگ
سَگ (نام علمی: Canis lupus familiaris) یکی از زیر رده‌های خانگی گرگ‌ها و پستانداری از راستهٔ سگ‌سانان است. این واژه برای هر دو گونهٔ خانگی و شکاری و گاهی اوقات برای گونه‌های وحشی نیز به کار می‌رود. سگ خانگی یکی از حیوانات کاری و نیز هم‌نشین انسان‌ها بوده و هست. همچنین در بعضی فرهنگ‌ها از سگ به عنوان یک منبع غذایی استفاده می‌شده‌است.

سگ‌ها شامل صدها گونهٔ متفاوت می‌شوند. ارتفاع آن‌ها از سطح زمین تا بین دو کتف از چند اینچ در گونهٔ شی‌هواهوا تا چند فوت در سگ تازی ایرلندی متغیّر است. رنگ آن‌ها نیز از سفید تا سیاه و از قهوه‌ای تیره تا روشن با طرح‌های مختلفی متغیر است. پوشش آنها نیز از بسیار کوتاه تا چند سانتی متر متفاوت است، از موی خشن تا پشم صاف، مجعد یا نرم.


تاریخچه [ویرایش]

یک سگ در مسابقه مخصوص سگ‌ها

برخی تحقیقات نشان می‌دهند که سگ‌ها دست کم در حدود پانزده هزار سال پیش از گرگ‌ها اهلی شده‌اند، اما با معیار قرار دادن شواهدی که از فسیل‌ها و از آزمایش دی‌ان‌ای به دست آمده‌است سگ‌ها از یک صد هزار سال پیش اهلی شده بودند. تحقیقات دیگر نشان می‌دهند که از اهلی شدن سگ‌ها زمان کمتری می‌گذرد و سگ‌ها از اهلی کردن سگ‌های وحشی که از قبل از گرگ‌ها منشعب شده بودند به وجود آمده‌اند.سگ‌ها دو نوع کلی دارند. (سگ‌های شکاری و سگ‌های خانگی).[۲]

منشاء سگ‌ها [ویرایش]

سگهای اهلی همانند روباه، شغال، گرگ و دینگو متعلق به خانواده گوشتخواران می‌باشند. دینگو نوعی پستاندار است که از نظر جایگاه بین اجداد سگ و پریا قرار دارد. ارتفاع آن ۵۰ سانتی متر بوده، به رنگ قرمز تا حنائی روشن یافت می‌شود. اولین اعضای خانواده سگ سانان حدود ۲۵ میلیون سال قبل در شمال آمریکا رفتند، روباه‌ها از این گروه مشتق شدند. سابقه نگهداری سگ‌ها در اروپا به حداقل ۱۰ هزار سال قبل بر میگردد.بیشتر شواهد نشان می‌دهد که اصلیت سگ‌های اهلی منسوب به آفریقا و آسیا است و از آنجا به همراه مهاجرین به اروپا آورده شده‌اند. سابقه اهلی کردن سگ در جنوب غربی آسیا به ۲۰ هزار سال قبل برمی گردد.دانشمندان در مورد اینکه اجداد وحشی سگ‌ها، گرگ، شغال، یا دینگو بوده‌است اختلاف نظر دارند. هر چند که در مورد این نکته که گرگ و احتمالا شغال در خانواده سگ‌ها قرار دارند متفق القول هستند. گروهی بر این عقیده‌اند که تمام سگ‌ها از پستاندار اولیه به نام maicid که بیش از ۵۰ میلیون سال قبل می‌زیسته‌است مشتق شده‌اند.گروهی دیگر نوعی گوشتخوار به نام Canis Ferus را که منقرض شده‌است، منشا سگ‌های اهلی می‌دانند اما مدارکی دال بر وجود این گوشتخوار به دست نیامده و این تنها یک فرضیه‌است.[۳]

منشا نژادهای سگ [ویرایش]

همان طوری که در طبیعت، تمامی موجودات زنده خودشان را با شرایط محیطی و تغییرات آب و هوایی وفق می دهند هیچ شکی وجود ندارد که سگ‌ها نیز که در مراحل اولیه در نقاط مختلف جهان به وجود آمدند خودشان را با این شرایط سازگار کرده باشند . سگ‌های تازی اولیه برای نواحی بیابانی و جلگه ای و سگ‌های مستیف برای نواحی کوهستانی و جنگلی سازش یافتند. موتاسیون (جهش) موجب افزایش تعداد گونه‌ها شد و بتدریج این گونه‌ها آگاهانه توسط انسان به کار گرفته و پرورش داده شد. جمجمه‌ها و استخوان‌های یافت شده از عصر حجر نشان می دهد که حد اقل چهار نوع سگ در اروپا وجود داشته است که از نظر جثه و شکل جمجمه با هم تفاوت داشتند.دور از واقعیت خواهد بود اگر تصور کنیم که انسان در ایجاد این چهار گونه دخالتی داشته است. منشا این چهار گونه ممکن است متفاوت باشد. به عنوان مثال در بعضی موارد از گرگ و در مواردی دیگر از شغال مشتق شده اند. همچنین ممکن است از حیوان دیگری که به طور مستقل از سایر حیوانات تکامل یافته است به وجود آمده باشند.[۴]
|+| نوشته شده توسط ali در 91/01/17  |
 سگ از نظر اسلام
سؤالى که بنده مطرح مى سازم سؤالیست که براى اکثر هم رشته اى هاى خودم یعنى رشته دامپزشکى مطرح است و آن این است که چرا على رقم این که ما در احادیث و کتب اسلامى همواره شاهد بیان این مطلب بوده ایم که ما باید در کنار مخلوقات خدا و با مهربانى کردن با آنها زندگى کنیم و در مورد سگ این مطلب چه در رساله حضرت امام(ره) و چه در بسیارى از منابع شرعى عنوان شده، در کشورمان برخوردهایى علیه سگداران انجام مى گیرد؟ و آیا این برخوردها از نظر شرعى مورد تأیید است؟ البته ممکن است چنین تصوّر شود که نگهدارى سگ تنها وسیله اى است جهت تفریح و شاید این مطلب فراموش شده است که خداوند در هیچ موجودى پس از انسان به اندازه سگ قدرت درک احساس دوستى و دوست داشتن را قرار نداده است و همان طور که ما مسلمانان معتقدیم هر نیازى که در یک موجود وجود دارد قطعاً پاسخى برایش وجود دارد و در مورد این حس سگ پاسخى به جز ارتباط برقرار کردن با یک انسان (البته بر اساس احکام اسلامى) موجود نیست، آیا اگر ما این مسئله را فراموش کنیم در حقیقت قوانین الهى را فراموش نکرده ایم آیا اگر به مبارزه با عشقى که خداوند در نهاد یک جاندار زبان بسته قرار داده است بپردازیم دچار معصیت نشده ایم؟

سگ براى مقاصد مختلف از قبیل پاسبانى خانه و گله و براى شکار و همچنین مقاصد پلیسى مى تواند مورد استفاده قرار بگیرد. ولى از آنجا که موجود آلوده اى است و ممکن است بیمارى هاى مختلفى را به انسان منتقل سازد از آنچه به صورت فرهنگ سگ بازى غربى دیده مى شود جلوگیرى کرده است. در عین حال اسلام اجازه نمى دهد حتّى سگ هاى ولگرد را آزار کنند مگر این که به صورت خطرى درآیند. غذا دادن به آنها نیز کار خوبى است.

2- نگهداری از سگهای پرورشی
میخواستم ببینم آیا نگهداری از سگهای پرورشی که دارای شناسنامه هستند و واکسیناسیون می شوند دارای ایراد میباشد؟

چنانچه فایده ای از قبیل پاسبانی خانه و گله و صید و مانند آن داشته باشند مانعی ندارد

3- نگهداری سگ در خانه
همراه داشتن سگ در ماشین و خیابان، و نگهدارى آن در خانه، که نوعى تقلید از بیگانگان است، چه صورت دارد؟

این کارها شایسته مسلمانان با شخصیّت نیست، و از جهات شرعى مشکلات زیادى ایجاد مى کند.

4- حکم شرعی نگهداری حیوانات
آیا براى نگهدارى از حیوانات منعى وجود دارد؟ اگر فایده اى بر نگهدارى حیوان مرتّب نباشد، یا صرفاً براى زیبایى، یا صداى خوش آن باشد، (مثل قنارى، یا مرغ عشق، یا مانند آن) نگهدارى از آن چه حکمى دارد؟


نگهدارى حیوانات مانعى ندارد. ولى سزاوار است افراد با ایمان هدفى از آن داشته باشند; هر چند استفاده از زیبایى و صداى خوش آنها باشد; در ضمن باید این امر به اسراف کارى منتهى نشود.

5- نگهداری از حیوانات برای تفریح
امام صادق(علیه السلام) در حدیثى معروف مى فرماید: «شایسته است انسان وقت خود را به چهار قسمت تقسیم کند، سپس توصیه مى کند که یکى از آن چهار قسمت صرف تفریح شود.» این موضوع نشان مى دهد که تفریح براى یک انسان، خصوصاً براى جوانان لازم است، و باعث مى شود که دیگر وظایف خود را بهتر انجام دهد. نگهدارى از حیوانات که در عین تفریح داراى جنبه هاى علمى و تحقیقى درباره دنیاى آفرینش، تقویت روحیه محبّت، و نیز نظاره و دقّت بر عجایب خلقت و قدرت خداوند متعال مى باشد، به نظر جنابعالى چگونه است؟

نگهدارى حیوانات براى اهدافى که در بالا ذکر شد، نه تنها مانعى ندارد، بلکه فواید معنوى و مادّى نیز دربردارد. ولى طورى باشد که منتهى به اسراف یا آزار حیوانات نشود.

6- هزینه های نگهداری حیوانات
نگهدارى از حیوانات ماهانه مبلغى هزینه در پى دارد، مانند دانه اى که براى قنارى یا طوطى مى خرند، یا کاهو یا سبزى که براى خرگوش، خریده مى شود. چنین هزینه هایى چه حکمى دارد؟

این هزینه ها مادامى که به اسراف منتهى نشود، ایرادى ندارد.

7- نگهداری سگ با رعایت مسائل شرعی
اگر محیط زندگى سگ خارج از اتاق باشد، مثلا در حیاط، یا باغ، یا پشت بام، خانه اى برایش بسازند، و مسائل مربوط به طهارت و نجاست را مراعات کنند، نگهدارى از آن چه حکمى دارد؟

اگر پاکى و نجاست رعایت شود، و بودن آن حیوان در خانه فایده اى داشته باشد، مانعى ندارد. ولى روشى را که غربى ها در مورد سگ دارند، اسلام هرگز نمى پسندد.

8- عدم تفاوت حکم انواع سگ
معروف است که «تازى» (سگ شکارى) در احکام نجاست و طهارت با سگهاى دیگر تفاوت دارد. شاید دلیلش این باشد که ـ طبق آنچه در تاریخ آمده ـ اعراب (پس از اسلام) از رفت و آمد تازى به خیمه ها ممانعتى نمى کردند، و تازى حقّ داشت در خیمه با آنها بخوابد، و آن را هدیه اى از سوى خدا مى دانستند. آیا تفاوتى میان تازى و سایر سگها در نجاست مى باشد؟

تفاوتى از این جهت میان سگها نیست، و معمولا مسلمانان از سگ ها براى سه منظور استفاده مى کردند: پاسبانى خانه، پاسبانى باغ، و پاسبانى از گلّه. و در کتب فقهى ما درباره این سه نوع سگ بحث شده، و به عنوان «کلب الحارس» و «کلب الماشیه» و «کلب الحائط» از آنها یاد شده است.

9-فضولات حیوان همستر آیا فضولات حیوان همستر پاک است یا خیر؟

فضولات آن نجس است.

10- پر حیوان حرام گوشت

اگر در ظرفی پَر حیوان حرام گوشت و یا تیغ جوجه تیغی افتاده باشد (منظور قسمتی از بدن آن حیوان است که در آن روح نیست) خوردن محتویات آن ظرف چه حکمی دارد؟

اگر آن پر یا تیغ قبلا آب کشیده شده باشد و در ظرف بیافتد خوردن مایع در آن ظرف چه حکمی دارد؟
این اجزاء نجس نیست.

11- نگهداری سگ های خانگی
حکم نگهداری سگهای خانگی چیست؟ حکم نگهداری آن در حیاط خانه چیست؟ (با توجه به اینکه سگهای خانگی تربیت شده هستند و از مدفوع خود نمی خورند)
|+| نوشته شده توسط ali در 91/01/17  |
 نژاد

درباره نژاد سگ گارد وشکارچی

نژادهای سگ: در حال حاضر بیش از 250 نژاد سگ در دنیا وجود داردکه تقزیبا نصف آنها دارای استاندارد مشخص و معینی می باشند.در این قسمت به اختصار به ذکر تقسیم بندی نژاد سگ ها و ویژگی های کلی آنها می پردازیم و ضمنا در مورد نژادهایی که در کشور ما بیشتر پیدا می شوند بویژه آنهایی که برای نگهبانی یا کار مورد استفاده قرار می گیرند توضیح داده خواهد شد. برخی عوامل از جمله شرایط جغرافیایی یا موقعست زیستی انسان در ویژگی های کلی نژاد سگها تاثیر زیادی داشته است.مثلا سگهایی مانند تازی ایرانی (سالوکی)یا افغانی که در سرزمین های صاف و پر از دشت و جلگه های وسیع دیده می شوند دارای اندامهای ظریف و کشیده اند و استعدادشان سرعت گرفتن و دوندگی زیاد است.برعکس سگهایی مانند نژاد سن برنارد،که در نواحی کوهستانی و صعب العبور زندگی می کنند بجای سرعت دارای عضلاتی قوی و نیرومندند.و سرانجام سگهای مناطق سردسیری مانند سگهای اسکیمو ،پوشش ضخیم و موی بلند و انبوه دارند تا بتوانند در برابر سرما مقاومت کنند.نژادهای سگهای نامی و مشهور در جهان بشرح ذیل است: نژاد روتوایلر این نژاد در اصل سوئیسی بوده و حیوانی است نیرومند و قوی جثه که جهت نگهبانی و محافظت از آن استفاده می شود و می تواند براحتی گله های گاو را اداره کند. رنگش سیاه همراه با لکه های قهوه ای است که در گونه ها،پوزه،سینه،چهار قلم دست و پا و بالای چشم حیوان دیده می شود.قد جنس نر آن مابین 60 تا66 و قدماده آن حدود 55 تا60 سانتیمتر است. نژاد بوکستر این سگ نیرومند،که از آن در شکار خرس ،گاونر و گراز استفاده می شود حیوانی است جنگجو،چابک و چالاک ،پاهایش کوتاه،رنگش زرد ساده یا راه راه و قد نرش 58 تا 60 و قدماده آن 56 تا 58 سانتیمتر و وزنش حدود 30 کیلوگرم می باشد. نژاد شکاری دالماسین این نژاد مخصوص شکار ، دارای گوشهایی بلند و آویزان و بدنی سفید هراه با لکه های سیاه است. بلند یآن در جنس نر حدود 55 تا 60 سانتی متر و در جنس ماده قدری کمتر است.سگ شکار ی تمایل زیادی برای دویدن دنبال اسبها دارد . با اینکه این حیوان موقع تعلیم بسیار مطیع است و نوعا شلوغ و ستیزه جو است.بدون تردید اشخاصی که به شکار با اسب علاقه دارند این نوع سگ را برای همراهی انتخاب می کنند.(شکار روباه در انگلیس) تازی ایرانی (سالوکی) تازیها سگهایی مخصوص شکارند در کشور ما آنرا تا حدود زیادی می شناسند .سگ سالوکی بیشتر برای شکار آهو استفاده می شود اما در حال حاضر برای نگهبانی نیز از آن استفاده می شود.قدرت شنوایی سالوکی فوق العاده قوی و حیوانی است؛ بسیار صمیمی ،تمیز ،آرام که قد آن به 58 تا 71 سانتی متر می رسد و وزنش به 13 تا 25 کیلوگرم می رسد و برنگهای حنایی،سفید ،کرم،طلایی،قرمز،خاکستری و آتشی دیده می شود. تازی افغانی این نوع تازی با آنکه بسیار قدیمی است ولی نژاد آن طی قرون متمادی خالص و دست نخورده باقی مانده است.سابقا صدور این نوع سگ ممنوع بوده است و فقط در ابتدای قرن نوزدهم انرا بطور قاچاق به اروپا بردند.قد تازی افغانی 69 تا 74 سانتی متر است و برنگهای تیره تا طلایی با گوشهای آویزان و پوشیده از موهای ابریشمی دراز دیده می شود. شین لو(گرگی ، ژرمن شپرد) ژرمن شپرد حیوانی است چابک،سرزنده،شاد ،مطیع،متعادل،منطقی و مهربان و نسبت به صاحب خویش با عطوفت.این سگ همزیستی با حیواناات دیگر را تحمل می کند.با کودکان مهربان است و استعداد تربیت دارد.بلندی ژرمن شپرد بین 60 تا65 سانتی متر است و برنگ های قرمز مایل به قهوه ای و سفید مایل به خاکستری دیده شده است. گوشهایش راست و بطرف بالا متمایل است که این امر علاوه بر افزودن بر زیبایی ،باعث افزایش شنوایی حیوان نیز می شود.این نژاد فوق العاده حساس و قوی است.ژرمن شپرد در ابتدا برای نگهبانی گله بکار گرفته می شد ولی بعدها بعلت هوش سرشار و مزایای بسیار و رفتاری مناسب بعنوان پیک و نامه رسان در جنگلها ،نجات غریق،نجات افرادی که دچار سانحه ی بهمن شده اند و یا در حریق و آتش سوزی ها گرفتار شده اند ،راهنمایی نابینایان و بالاخره بعنوان سگ پلیس برای یافتن و تعقیب ردپا(حتی ردپای کهنه و قدیمی که چند روز از آن گذشته باشد) مورد استفاده قرار گرفته است.ولی باید در نظر داشت که تخصص اصلی این حیوان در نگهبانی است که بنحو احسن و در هر شرایطی اینکار را انجام می دهد. گریت دین در قرن 5 میلادی آلانها که قومی چادر نشین و ایرانی بودند سگس قوی و نیرومند از نوع متین را به همراه داشتند . این سگ که در هنگام شکار خر سو گراز را مقهور خود می ساخت بعدها در آلمان مورد تحسین و احترام عمیق قرار گرفت و این ملت از آمیزش آن با سگهای تازی ایرلندی سگی عظیم الجثه و در عین حال چابک و زیبا بدست آوردند که امروزه در تمام جهان بنام گریت دین شهرت یافته است .این نژاد اگر خوب تربیت شود شجاع و دوستدار اطفال و سخت قابل اعتماد است.با غریبه ها میانه خوبی ندارد و باید افراد ناشناس را از تماس با آن منع کرد. بلند ینرها حداقل 80 و در ماده ها 72 سانتی متر است و حدود 60 کیلو وزن دارد.این حیوان در رنگهای زرد ،خاکستری ،سیاه،سیاه خط دار و سیاه سفید یافت می شود.بعلت شباهت پوست آن با ببر آنرا سگ ببری نیز می نامند. سن برنارد این نژاد از نژادهای معروف دنیا می باشد بطوریکه یک قلاده از این نژاد در ابتدای قرن 18 میلادی توانست جان چهل نفر انسان را در طی دوازده سال از مرگ حتمی نجات دهد.قابلیت تربیت این نژاد و استعدادش موجب شده که در دنیا معروفیت فراوانی کسب کند.حس شامه اش قوی است و همراهی با انسان را دوست دارد.و در عین حال سگی است مطیع و منطقی و آرام و قدرت عجیبی در پیش بینی ریزش بهمن در کوهستانها دارد .سگ سن برنارد دارای اندامی درشت و حجیم است.بلندی این سگ ، حداقل به 72 سانتی متر و وزنش به 50 تا55 کیلوگرم می رسد و برنگ قرمز با لکه های سفید و گاهی اوقات برنگ سیاه نیز دیده می شود.بدن سگ سن برنارد با موهایی دراز و گاهی کوتاه پوشیده شده است. دوبرمن این نژاد فوق العاده فداکار و بسیار زیرک و چابک و سخت حامی صاحب خویش است.بلندی آن به 68 سانتی متر می رسد و دارای موهایی کوتاه برنگ سیاه یا خاکستری است که همیشه علامت لکه ترنج مایل به زردی در زمینه آن دیده می شود. در آلمان دم و گوش این حیوان را می برند.این سگ دارای دندانهایی سخت و فکی بسیار قوی است.در مواقع لزوم و در برابر دشمن سگ فوق العاده خطرناکی است که به انسان نیز حمله می کند اما در صورتی که خوب تربیت شود هیچگاه بی موقع مزاحم نخواهد شد البته دوبرمن در مقابل بیگانگان سخت بدبین و مراقب و در پاسبانی و محافظت بی نظیر است بطوریکه او را سگ ژاندارم نیز می گویند. این حیوان تنها سگی است که ایما و اشارات چشم و ابرو را بخوبی درک می کند و جهت فرمانبرداری هیچگاه احتیاج به گفتن کلمات ندارد و همیشه از یک نفر اطاعت می کند و در مقابل دشمن بسیار خشن و سخت بی باک است.دوبرمن موقعی خطرناک می شود که حریفدر مقبلش ایستادگی نماید و میا مثلا با چوبدست به وی حمله کند.در موقع حمله این سگ معمولا به گردن و قسمت بالای بدن حریف حمله می کند .در مقابل نوع تربیت شده آن تنها با کشتن سگ می توان از دست آن خلاص شد.از دیگر خصوصیاتش این است که هیچگاه رابطه اش را با صاحبش قطع نمی کند. دوبرمن هیچگاه تنبیه ناحق و خشونت بی موقع را فراموش نمی کند و فوق العاده نسبت به این امر حساس است و هرگز نباید عصبانی اش کرد.حس شامه اش فوق العاده قوی است و می توان به جرات آنرا بهترین سگ پاسبان و قراول نامید بطوریکه در اغلب فروشگاه های بزرگ پاسداری شب را برعهده ی یک یا دو سگ دوبرمن می گذارند. این حیوان سابقا و به هنگام جنگ جهانی دوم دشمن سرسختی برای قشون متفقین محسوب می شد.در حال حاضر نیز جهت کشف کالای قاچاق در گمرکات از این نژاد استفاده می شود.
|+| نوشته شده توسط مهدیار در 91/01/17  |
 
 
بالا